Rozdział 14. Odpowiedzialność karna

                Art. 115.
1. Kto przywłaszcza sobie autorstwo albo wprowadza w błąd co do autorstwa
  całości lub części cudzego utworu albo artystycznego wykonania,
       podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia wolności
       albo grzywny.
2. Tej samej karze podlega, kto rozpowszechnia bez podania nazwiska lub
  pseudonimu twórcy cudzy utwór w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania,
  artystyczne wykonanie albo publicznie zniekształca taki utwór, artystyczne
  wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie.
3. Kto w celu uzyskania korzyści majątkowej w inny sposób niż określony w
  ust. 1 lub 2, narusza cudze prawo autorskie lub prawa pokrewne określone
  w art. 16, 17, 18, 86, 94 ust. 2 i art. 97,
       podlega karze pozbawienia wolności do roku, ograniczenia wolności
       albo grzywny.
                                Art. 116.
1. Kto bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom rozpowszechnia cudzy
  utwór w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, artystyczne wykonanie,
  fonogram, wideogram lub nadanie,
       podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia wolności
       albo grzywny.
2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w ust. 1 w celu osiągnięcia
  korzyści majątkowej,
       podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
3. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstwa określonego w ust.
  1 stałe źródło dochodu albo działalność przestępną, określoną w ust. 1, organizuje
  lub nią kieruje,
       podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.
4. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 działa nieumyślnie,
       podlega karze pozbawienia wolności do roku, ograniczenia wolności
       albo grzywny.
     
                               Art. 117.
1. Kto bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom, utrwala lub zwielokrotnia
  cudzy utwór w wersji oryginalnej lub w postaci opracowania, artystyczne
  wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie, godząc się na ich rozpowszechnianie,
       podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia wolności
       albo grzywny.
2. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstwa określonego w ust.
  1 stałe źródło dochodu albo działalność przestępną, określoną w ust. 1, organizuje
  lub nią kieruje,
       podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
     
                               Art. 118.
1. Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przedmiot będący nośnikiem
  utworu, artystycznego wykonania, fonogramu, wideogramu rozpowszechnianego
  lub zwielokrotnionego bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom
  nabywa, pomaga w jego zbyciu, przyjmuje albo pomaga w jego ukryciu,
       podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia wolności
       albo grzywny.
2. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstwa określonego w ust.
  1 stałe źródło dochodu albo działalność przestępną, określoną w ust. 1, organizuje
  lub nią kieruje,
       podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
     
                               Art. 119.
Kto uniemożliwia lub utrudnia wykonywanie prawa do kontroli korzystania z
utworu lub artystycznego wykonania albo odmawia informacji przewidzianych
w art. 47,
       podlega karze grzywny.
     
                               Art. 120.
W razie warunkowego umorzenia postępowania albo warunkowego zawieszenia
wykonania kary pozbawienia wolności w sprawie o przestępstwo określone
w art. 115, 116 lub 117, zobowiązuje się sprawcę do naprawienia całości lub
części szkody wyrządzonej przestępstwem, jeżeli nie została ona naprawiona.
                               Art. 121.
1. W wypadku skazania za czyn określony w art. 115, 116, 117 lub 118, sąd
  orzeka przepadek przedmiotów pochodzących z przestępstwa, chociażby nie
  były własnością sprawcy.
2. W wypadku skazania za czyn określony w art. 115, 116, 117 lub 118, sąd
  może orzec przepadek przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa,
  chociażby nie były własnością sprawcy.
                               Art. 122.
Ściganie czynów określonych w art. 115, 116 ust. 1, 2 i 4, art. 117 ust. 1, art.
118 ust. 1 oraz art. 119 następuje z oskarżenia prywatnego.
                               Art. 123.
Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, może wyznaczyć sądy rejonowe
właściwe do rozpoznawania spraw o przestępstwa, o których mowa w
art. 115, 116, 117, 118 lub 119 - na obszarze właściwości danego sądu wojewódzkiego.