Rozdział 11. Prawa pokrewne

Oddział 1 - Prawa do artystycznych wykonań
                                  
                                Art. 85.
1. Przedmiotem prawa do artystycznego wykonania jest, pod warunkiem jego
  ustalenia, każde wykonanie utworu mające charakter artystyczny, niezależnie
  od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
2. Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności działania:
  aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, tancerzy i wokalistów
  oraz osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
                                Art. 86.
1. Artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami ustawy,
  wyłączne prawo do:
   1) ochrony dóbr osobistych dotyczących artystycznego wykonania,
   2) korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania nim na poszczególnych
     polach eksploatacji,
   3) wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania.
2. Wyłączne prawo korzystania i rozporządzania, o którym mowa w ust. 1 pkt
  2, obejmuje prawo do:
   1) utrwalania,
   2) zwielokrotniania określoną techniką,
   3) wprowadzenia do obrotu,
   4) publicznego odtwarzania, chyba że jest ono dokonywane za pomocą
     wprowadzonego do obrotu egzemplarza,
   5) najmu,
   6) dzierżawy,
   7) nadawania, chyba że jest ono dokonywane za pomocą wprowadzonego
     do obrotu egzemplarza.
3. W przypadku nadawania lub publicznego odtwarzania wykonania za pomocą
  wprowadzonego do obrotu egzemplarza, artyście wykonawcy przysługuje
  prawo do stosownego wynagrodzenia.
                                Art. 87.
Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, zawarcie przez artystę wykonawcę z producentem
utworu audiowizualnego umowy o współudział w realizacji utworu audiowizualnego
przenosi na producenta prawa do rozporządzania i korzystania
z wykonania, w ramach tego utworu audiowizualnego, na wszystkich znanych
w chwili zawarcia umowy polach eksploatacji.
 
                                Art. 88.
Prawo artysty wykonawcy nie narusza prawa autorskiego do wykonywanego
utworu.
                                Art. 89.
Prawo, o którym mowa w art. 86 ust. 1 pkt 2 i 3, gaśnie z upływem pięćdziesięciu
lat następujących po roku, w którym artystyczne wykonanie po raz pierwszy
ustalono.
                                Art. 90.
Przepisy ustawy stosuje się do artystycznych wykonań, które:
   1) dokonane zostały przez obywatela polskiego albo osobę zamieszkałą na
     terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
   2) zostały ustalone po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
     lub
   3) zostały opublikowane po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej
     Polskiej, lub
   4) są chronione na podstawie umów międzynarodowych.
 
                                Art. 91.
Domniemywa się, że kierownik zespołu jest umocowany do reprezentowania
praw do zespołowego artystycznego wykonania. Domniemanie to stosuje się
odpowiednio do części artystycznego wykonania mających samodzielne znaczenie.
                                Art. 92.
Do artystycznych wykonań stosuje się odpowiednio przepisy art. 8-10, 12, 18,
21, 41-45, 47-49, 52-55, 57-59, 62-68, 71 i 78.
                                Art. 93.
Do prawa do artystycznego wykonania stosuje się odpowiednio przepis art. 33
pkt 10 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
                                  
Oddział 2 - Prawa do fonogramów i wideogramów
                                  
                                Art. 94.
1. Producentem fonogramu lub wideogramu jest ten, pod czyim nazwiskiem
  lub firmą (nazwą) fonogram lub wideogram został po raz pierwszy sporządzony.
2. Bez uszczerbku dla praw twórców lub artystów wykonawców, producentowi
  fonogramu lub wideogramu przysługuje wyłączne prawo do rozporządzania
  i korzystania z fonogramu lub wideogramu w zakresie:
   1) zwielokrotniania określoną techniką,
   2) wprowadzenia do obrotu,
   3) najmu,
   4) dzierżawy.
3. W przypadku nadawania lub publicznego odtwarzania wprowadzonego do
  obrotu fonogramu lub wideogramu, producentowi przysługuje prawo do
  stosownego wynagrodzenia.
                                Art. 95.
Prawo, o którym mowa w art. 94 ust. 2 i 3, gaśnie z upływem pięćdziesięciu lat
następujących po roku, w którym fonogram lub wideogram został sporządzony.
                                Art. 96.
Przepisy ustawy stosuje się do fonogramów i wideogramów:
   1) których producent ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsce
     zamieszkania lub siedzibę, lub
   2) których ochrona wynika z umów międzynarodowych.

Oddział 3 - Prawa do nadań
                                  
                                Art. 97.
Bez uszczerbku dla praw twórców i artystów wykonawców, organizacji radiowej
lub telewizyjnej przysługuje wyłączne prawo do rozporządzania i korzystania
ze swoich programów w zakresie:
   1) utrwalania,
   2) zwielokrotniania określoną techniką,
   3) nadawania, w tym także przez inną organizację radiową lub telewizyjną.
 
                                Art. 98.
Prawo, o którym mowa w art. 97, gaśnie z upływem pięćdziesięciu lat następujących
po roku pierwszego nadania programu.
                                Art. 99.
Przepisy ustawy stosuje się do programów:
   1) organizacji radiowej i telewizyjnej, która ma siedzibę na terytorium
     Rzeczypospolitej Polskiej, lub
   2) których ochrona wynika z umów międzynarodowych.

Oddział 4 - Postanowienia wspólne dotyczące praw pokrewnych
                                  
                               Art. 100.
Wykonywanie praw do artystycznych wykonań, fonogramów, wideogramów i
nadań podlega odpowiednio ograniczeniom wynikającym z przepisów art.
23-35.
                               Art. 101.
Do artystycznych wykonań fonogramów, wideogramów i nadań stosuje się odpowiednio
przepisy art. 6, 22, 39, 51, 79 ust. 1 i art. 80.
                               Art. 102.
1. Na każdym egzemplarzu fonogramu lub wideogramu umieszcza się, poza
  oznaczeniami dotyczącymi autorstwa i artystycznego wykonawstwa, tytułami
  utworów oraz datą sporządzenia, nazwisko lub firmę (nazwę) producenta
  oraz, w wypadku utrwalenia nadania, nazwę organizacji radiowej lub telewizyjnej.
2. Domniemywa się, że egzemplarze nie spełniające wymogów określonych w
  ust. 1 zostały sporządzone bezprawnie.
                               Art. 103.
Spory o prawa do artystycznych wykonań, prawa do fonogramów, wideogramów
oraz nadań radiowych lub telewizyjnych należą do właściwości sądów wojewódzkich.