Rozdział 2. Podmiot prawa autorskiego

Art. 8.

1. Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
2. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze
  uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do
  publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem
  utworu.
3. Dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego
  zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku - właściwa
  organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.

Art. 9.

1. Współtwórcom przysługuje prawo autorskie wspólnie. Domniemywa się, że
  wielkości udziałów są równe. Każdy ze współtwórców może żądać określenia
  wielkości udziałów przez sąd, na podstawie wkładów pracy twórczej.
2. Każdy ze współtwórców może wykonywać prawo autorskie do swojej części
  utworu mającej samodzielne znaczenie, bez uszczerbku dla praw pozostałych
  współtwórców.
3. Do wykonywania prawa autorskiego do całości utworu potrzebna jest zgoda
  wszystkich współtwórców. W przypadku braku takiej zgody każdy ze współtwórców
  może żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeka uwzględniając
  interesy wszystkich współtwórców.
4. Każdy ze współtwórców może dochodzić roszczeń z tytułu naruszenia prawa
  autorskiego do całości utworu. Uzyskane świadczenie przypada wszystkim
  współtwórcom, stosownie do wielkości ich udziałów.
5. Do autorskich praw majątkowych przysługujących współtwórcom stosuje się
  odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego o współwłasności w częściach
  ułamkowych.

Art. 10.

Jeżeli twórcy połączyli swoje odrębne utwory w celu wspólnego rozpowszechniania,
każdy z nich może żądać od pozostałych twórców udzielenia zezwolenia
na rozpowszechnianie tak powstałej całości, chyba że istnieje słuszna podstawa
odmowy, a umowa nie stanowi inaczej. Przepisy art. 9 ust. 2-4 stosuje
się odpowiednio.

Art. 11.

Autorskie prawa majątkowe do utworu zbiorowego, w szczególności do encyklopedii
lub publikacji periodycznej, przysługują producentowi lub wydawcy, a
do poszczególnych części mających samodzielne znaczenie - ich twórcom.
Domniemywa się, że producentowi lub wydawcy przysługuje prawo do tytułu.

Art. 12.

1. Jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej, pracodawca, którego
  pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku
  pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach
  wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron.
2. Jeżeli pracodawca, w okresie dwóch lat od daty przyjęcia utworu, nie przystąpi
  do rozpowszechniania utworu przeznaczonego w umowie o pracę do
  rozpowszechnienia, twórca może wyznaczyć pracodawcy na piśmie odpowiedni
  termin na rozpowszechnienie utworu z tym skutkiem, że po jego
  bezskutecznym upływie prawa uzyskane przez pracodawcę wraz z własnością
  przedmiotu, na którym utwór utrwalono, powracają do twórcy, chyba że
  umowa stanowi inaczej. Strony mogą określić inny termin na przystąpienie
  do rozpowszechniania utworu.
3. Jeżeli umowa o pracę nie stanowi inaczej, z chwilą przyjęcia utworu pracodawca
  nabywa własność przedmiotu, na którym utwór utrwalono.

Art. 13.

Jeżeli pracodawca nie zawiadomi twórcy w terminie sześciu miesięcy od dostarczenia
utworu o jego przyjęciu, nie przyjęciu lub uzależnieniu przyjęcia od
dokonania określonych zmian w wyznaczonym w tym celu odpowiednim terminie,
uważa się, że utwór został przyjęty bez zastrzeżeń. Strony mogą określić
inny termin.

Art. 14.

1. Jeżeli w umowie o pracę nie postanowiono inaczej, instytucji naukowej
  przysługuje pierwszeństwo opublikowania utworu naukowego pracownika,
  który stworzył ten utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku
  pracy. Twórcy przysługuje prawo do wynagrodzenia. Pierwszeństwo opublikowania
  wygasa, jeżeli w ciągu sześciu miesięcy od dostarczenia utworu nie
  zawarto z twórcą umowy o wydanie utworu albo jeżeli w okresie dwóch lat
  od daty jego przyjęcia utwór nie został opublikowany.
2. Instytucja naukowa może, bez odrębnego wynagrodzenia, korzystać z materiału
  naukowego zawartego w utworze, o którym mowa w ust. 1, oraz udostępniać
  ten materiał osobom trzecim, jeżeli to wynika z uzgodnionego
  przeznaczenia utworu lub zostało postanowione w umowie.

Art. 15.

Domniemywa się, że producentem lub wydawcą jest osoba, której nazwisko
lub nazwę uwidoczniono w tym charakterze na przedmiotach, na których
utwór utrwalono, albo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek sposób
w związku z rozpowszechnianiem utworu.