Rozdział 1. Przedmiot prawa autorskiego

Art. 1.

1. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
  indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
  wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
2. W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
   1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
     publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe),
   2) plastyczne,
   3) fotograficzne,
   4) lutnicze,
   5) wzornictwa przemysłowego,
   6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne,
   7) muzyczne i słowno-muzyczne,
   8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne,
   9) audiowizualne (w tym wizualne i audialne).
3. Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby
  miał postać nie ukończoną.
4. Ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.

Art. 2.

1. Opracowanie cudzego utworu, w szczególności tłumaczenie, przeróbka,
  adaptacja, jest przedmiotem prawa autorskiego bez uszczerbku dla prawa
  do utworu pierwotnego.
2. Rozporządzanie i korzystanie z opracowania zależy od zezwolenia twórcy
  utworu pierwotnego (prawo zależne), chyba że autorskie prawa majątkowe
  do utworu pierwotnego wygasły.
3. Twórca utworu pierwotnego może cofnąć zezwolenie, jeżeli w ciągu pięciu
  lat od jego udzielenia opracowanie nie zostało rozpowszechnione. Wypłacone
  twórcy wynagrodzenie nie podlega zwrotowi.
4. Za opracowanie nie uważa się utworu, który powstał w wyniku inspiracji
  cudzym utworem.
5. Na egzemplarzach opracowania należy wymienić twórcę i tytuł utworu pierwotnego.

Art. 3.

Zbiory, antologie, wybory, bazy danych są przedmiotem prawa autorskiego,
nawet jeżeli zawierają nie chronione materiały, o ile przyjęty w nich dobór,
układ lub zestawienie ma twórczy charakter, bez uszczerbku dla praw do wykorzystanych
utworów.

Art. 4.

Nie stanowią przedmiotu prawa autorskiego:
   1) akty normatywne lub ich urzędowe projekty,
   2) urzędowe dokumenty, materiały, znaki i symbole,
   3) opublikowane opisy patentowe lub ochronne,
   4) proste informacje prasowe.
 
Art. 5.

Przepisy ustawy stosuje się do utworów:
   1) których twórca lub współtwórca jest obywatelem polskim lub
   2) które zostały opublikowane po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej
     Polskiej albo równocześnie na tym terytorium i za granicą, lub
   3) które zostały opublikowane po raz pierwszy w języku polskim, lub
   4) których ochrona wynika z umów międzynarodowych.
 
Art. 6.

W rozumieniu ustawy:
   1) utworem opublikowanym jest utwór, który za zezwoleniem twórcy został
     zwielokrotniony i którego egzemplarze zostały udostępnione publicznie,
   2) opublikowaniem równoczesnym utworu jest opublikowanie utworu na
     terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i za granicą w okresie trzydziestu
     dni od jego pierwszej publikacji,
   3) utworem rozpowszechnionym jest utwór, który za zezwoleniem twórcy

Art. 7.

Jeżeli umowy międzynarodowe, których Rzeczpospolita Polska jest stroną,
przewidują dalej idącą ochronę, niż to wynika z ustawy, do nie opublikowanych
utworów obywateli polskich albo do utworów opublikowanych po raz pierwszy
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub równocześnie na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej albo opublikowanych po raz pierwszy w języku polskim - stosuje się postanowienia tych umów.