Nowe regulacje służące ochronie praw konsumenta oraz uporządkowaniu handlu elektronicznego

Słyszałem, że wkrótce wchodzą w życie nowe przepisy służące ochronie praw konsumenckich oraz regulacji e-commerce. Na czym dokładnie mają polegać te zmiany i co oznaczają dla przeciętnego konsumenta?

Faktycznie, 25 września 2003 r. wchodzi w życie szereg przepisów, które w założeniu mają sprzyjać zwiększonemu zabezpieczeniu naszych interesów. Podstawową nowością jest zmiana obowiązującej dotąd definicji konsumenta, którym ma być obecnie osoba fizyczna dokonująca czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą bądź zawodową (art. 22 (1) k.c.) Dotychczasowa regulacja mówiła o osobie, która zawiera umowę z przedsiębiorcą w celu bezpośrednio nie związanym z działalnością gospodarczą (art. 384 par. 3 k.c., uchylony z dniem 25 września), zatem z jednej strony rozszerzona ochrona przysługująca konsumentowi nie będzie dotyczyła nas, jeśli zawarta umowa wiąże się z wykonywanym przez nas zawodem (np. informatyk kupujący komputer, artysta malarz i farby), z drugiej strony ustawodawca zdecydował się na precyzyjną formułę czynności prawnej w miejsce zawężonego oraz nieco mylącego pojęcia „zawieranej umowy”.
Znacznie istotniejsze i ciekawsze zmiany przynosi ustawowa regulacja zasad obrotu elektronicznego (e-commerce). Nowy art. 66 (1) k.c. wyraźnie wprowadza zasadę związania ofertą złożoną w postaci elektronicznej, pod warunkiem niezwłocznego potwierdzenia otrzymania oferty przez drugą stronę (nie – przyjęcia oferty, lecz właśnie otrzymania, zatem ustawodawca wyraźnie chce, aby otrzymujący ofertę mógł się nad nią dobrze zastanowić, co skądinąd jest zgodne z art. 66 par. 2 k.c. Ustawa nakłada szereg obowiązków na przedsiębiorcę, który decyduje się na złożenie oferty poprzez elektroniczne środki komunikacji, w tym poinformowanie drugiej strony w sposób „jednoznaczny i zrozumiały” o skutkach prawnych potwierdzenia otrzymania oferty, zasadach utrwalania treści umowy, itp., przy czym warunki te mają zastosowanie tylko w przypadku działań podjętych za pomocą różnych internetowych formularzy, nie wiążą zaś stron w przypadku umów zawieranych poprzez pocztę elektroniczną bądź inne indywidualne środki komunikacji na odległość (w praktyce dotyczy to większości sklepów internetowych, banków, itp.) Warto także zwrócić uwagę na obowiązek wcześniejszego udostępnienia elektronicznego wzorca umowy przez stronę posługującą się takim dokumentem, tak aby kontrahent mógł się z nim nie tylko zapoznać ale i przechowywać we własnym systemie.